Obsceen gokspel gegeerd in Bloedbaai

☙ Tomas Devayne, Barend’s Bron

Vanuit de naar kruiden en oliën geurende stegen van Bloedbaai bereikt onze redactie een opkomend fenomeen.

Respectabele zeelui, religieuze leiders en lichtbedonste knapen vallen allen ten prooi van een tijdsverdrijf genaamd Muiten. Dat is geweten.

In de speelholen van de haven doet men immers niet alleen aan Muiten, zonder daarvoor de geldende straffen over zichzelf af te roepen -het is immers een ongevaarlijk kaartspel-, maar volgens recente berichten blijkt de ontwerper van het spel een bijzondere gave te hebben tot vastleggen van menselijk naakt. Zijn of haar identiteit is tot op heden onbekend.

Het succes van dit spel zal de pientere lezer dan ook niet ontgaan.

Saillant detail: elk derde kroeggevecht blijkt te beginnen doordat één iemand de aanstaande bruid, de pientere zoon of lichtontvlambare vrouw van een ander herkent op de kaarten, en dit natuurlijk smalend kenbaar maakt, met logische gevolgen.

Wie weldra richting Bloedbaai reist, doet er dus goed aan om zowel de geschreven als de ongeschreven regels onder de knie te krijgen, indien hij of zij zich in een frivole bui bevindt in een specifiek soort etablissement.

Tags:  

Leave a reply